ستار – افسانه هستی

گذشت افسانه ی این عمر کوتاه
نشد کس از دل تنگ من آگاه
تو را همراه می دانستم افسوس
تو هم بودی رفیق نیمه ی راه
تا دیار نیستی راهی نمانده
در سرای سینه جز آهی نمانده
حاصلی از عمر کوتاهی نمانده

♫♫♫

به دریای طوفانی زندگانی
شکسته چرا زورق مهربانی
در این شهر سر تا به دامن خموشی
بیا مردم از دوری مهربانی
خدایا فراموشیم ده
لب بسته خاموشیم ده
چه حاصل ز هشیاری دل
تو مستی، تو مدهوشیم ده

♫♫♫

خدایا چه می شد که دستی ز من این محبت بگیرد
دل با همه مهربونم در این سینه روزی بمیرد
خدایا فراموشیم ده
لب بسته خاموشیم ده
چه حاصل ز هشیاری دل
تو مستی، تو مدهوشیم ده
خدایا فراموشیم ده
لب بسته خاموشیم ده
چه حاصل ز هشیاری دل
تو مستی، تو مدهوشیم ده