گلپا – آهسته آهسته

آهسته می آیی، آهسته آهسته
انگار گامت را دست زمان بسته
آهسته می آیی از آن عقیق سبز
آهسته می آیی از آن عقیق سبز
با یک جهان آواز، خاموش و دل خسته
نشکفته بعد از تو آیینه در چشمم
پیداست عهدش را با تو نشکسته
گل می کند خورشید از پلک نمناکم
وقتی تو می آیی در خوابم آهسته
گل می کند خورشید از پلک نمناکم
وقتی تو می آیی در خوابم آهسته
همراه من هستی در خواب و بیداری
همراه تو هستم چون سایه پیوسته
همراه تو هستم چون سایه پیوسته

♫♫♫

تنگ غروب آن روز وقتی که می رفتم
تو گریه می کردی آهسته آهسته، آهسته آهسته
گفتی مگو هرگز حرف خداحافظ
من بی تو میمیرم آهسته آهسته، آهسته آهسته
گفتی تو به من برگ گلی عطر بهارانی
در دشت کویر دل من نعمت بارانی
فریاد تمنای منی وقت پشیمانی
عطر نفسی در قفسِ سینه تو پنهانی
در آسمان تن زد ابر بی مهری
آمد نم باران آهسته آهسته، آهسته آهسته
شد نوبهاران طی، آمد خزان از پی
بر ماه من شد دی آهسته آهسته، آهسته آهسته

♫♫♫

پیوند ما پیوند عشقی جاودانی بود
حرف و حدیث ما کلام مهربانی بود
گفتی به من تا زنده هستم با تو می مانم
نفرین به تو عشقت فریبی ناگهانی بود
گفتی تو به من برگ گلی، عطر بهارانی
در دشت کویر دل من نعمت بارانی
فریاد تمنای منی وقت پشیمانی
عطر نفسی در قفسِ سینه تو پنهانی
تنگ غروب آن روز وقتی که می رفتم
تو گریه می کردی آهسته آهسته، آهسته آهسته
گفتی مگو هرگز حرف خداحافظ
من بی تو میمیرم آهسته آهسته، آهسته آهسته
آهسته آهسته، آهسته آهسته
آهسته آهسته، آهسته آهسته
آهسته آهسته، آهسته آهسته
آهسته آهسته، آهسته آهسته