مهستی - هوای یار

دل از همه بریدم، سر زیر پر کشیدم
از آینه هم گذشتم، اما به خود رسیدم
وقتی که دیدم ای داد موندن خودش عذابه
هرچی میپرسم از عشق یه حرف بی جوابه
هوای یار کردم، ترک دیار کردم
هوای یار کردم، ترک دیار کردم

♫♫♫

هوای دل سپردن، هوای پروازم شد
مردن من در قفس لحظه‌ی آوازم شد
من از دیار خواهش رخت سفر کشیدم
تا اوج بی‌نیازی بی بال و پر پریدم
یه لحظه شد هزار سال تا عشقمو شناختم
واسه یه لحظه بردن هستیمو یک جا باختم
وقتی که دیدم ای داد موندن خودش عذابه
هرچی میپرسم از عشق یه حرف بی جوابه
هوای یار کردم، ترک دیار کردم
هوای یار کردم، ترک دیار کردم

♫♫♫

خواب سفر همیشه خواب شبای من بود
نیاز من رسیدن، از خود رها شدن بود
در جستجوی معنی، معنای زنده بودن
از خود رها شدم من، از این اسیر در تن
دل از همه بریدم، سر زیر پر کشیدم
از آینه هم گذشتم، اما به خود رسیدم
وقتی که دیدم ای داد موندن خودش عذابه
هرچی میپرسم از عشق یه حرف بی جوابه
هوای یار کردم، ترک دیار کردم
هوای یار کردم، ترک دیار کردم