ستار – دشمن

♫♫♫

ناجوانمردترین همسفری ای منِ عاشق
هیچ راه سفری را نرساندیم به آخر
هر مصیبت که شد آغاز تو مرا بردی از آن راه
تو به هر در زدی انگشت و گذشتم من از آن در
من خراب دل خویشم، نه خراب کس دیگر
این منم، این که گشوده ست به من تیغه ی خنجر

تو تن خویش به هر زخم سپردی و گذشتی
خون من شعر شد و شعر چکید از دل دفتر
تو تن آلوده ی هر درد، چه بی درد رهایی
من بی درد به درد تو فتادم به بستر
آه ای دشمنِ من خسته از این جنگ و گریزم
هیچ شدم، خسته شدم از منِ ویران شده بگذر
من خراب دل خویشم، نه خراب کس دیگر
این منم، این که گشوده ست به من تیغه ی خنجر